با سلام ، در استان خراسان جنوبي مسئوليني در برخي از ادارات بسيار حساس سالهاست كه از طريق بله قربان گويي و نداشتن عزت فردي جايگاه خود را حفظ كرده و در سايه مانده اند ، بهترين و كم ضررترين آنها كساني هستند كه فقط به درآمد و جايگاه خود انديشيده اند و هيچ كار مثبت در حوزه فعاليت خود انجام نداده اند كه حتي بتوان برايشان كارنامه فعاليت محاسبه نمود اما برخي از آنان كه با همين شيوه در جايگاه خود مانده اند آنچنان تيشه اي به ريشه حوزه فعاليت خود زده اند كه بعيد مي دانم در كوتاه مدت بتوان خرابي ها يشان را جبران كرد ، اميد به روي كار آمدن مديريت هاي جديد يك نكته ظريف دارد ، اينكه آيا مديري با آن درجه از شهامت روي كار خواهد آمد كه مفتون بله قربان گويي اين دست از مسئولين دسته دوم نگردد و يا براي مثال آنها رامثلا از سمت معاونت يك اداره كل به رياست يك اداره در شهرستاني هرچند دور و گمنام نفرستد ؟ چرا نبايد اينگونه افراد را با تنزل محسوس پست سازماني عبرت ساير مسئولين رده دوم ساخت ؟تا كنون يك قانون نانوشته هر مسئول بي مسئوليتي را به نوعي بيمه شغلي كرده است و اين خود دلسردي را براي آسيب ديدگان حوزه وزمان مسئوليت اين افراد فراهم كرده كه مي گويند ” اي بابا از اينجا ورش مي دارن مي ذارن مسئول يك جاي ديگه ” برخي از اين مسئولين بي مسئوليت پر ضرر ، اخيرا ياد گرفته اند كه با رابطه و تقلب و…. مدارك تحصيلي بي پشتوانه بگيرند تا دايره تنزل مسئوليت خود را تنگتر كنند ، واقعا تكليف اين گونه آدمها چيست ؟ چه كسي و چه ارگاني واقعيت كيفيت فعاليت شان را بررسي خواهد كرد ؟ اين كوتوله پروري بي مهابا در كدام نقطه متوقف خواهد شد . بنده به سهم خود اميدوارم شخصيتي مانند استاندار فعلي خراسان جنوبي با همين شهامت ، در مسئوليت فعلي ابقا گشته و با تحقيق بي واسطه اينگونه شخصيتهاي در سايه را براي عبرت سايرين به فراخور ميزان و مدت آسيبي كه به حوزه مسئوليت شان رسانده اند ، مجازات اداري نمايند.
