قصه ی دو شهید

سالهاست که  شکوه باقران مرا می خواند برا ی آرامشی از جنش نور و خورشید  در کنار این گستره ی استوار بیرجند،  مرقد شریف سید محمد نقیب  (ع) چونان خورشیدی درخشان با دل و جان بازی  می کند گویی فریاد نگفته آرامش است دراین  کوه .

سالهاست همه می رویم به زیارت این سلاله اهل بیت (ع)  . برایم جالب است که سالهاست مردم می روند نمی بینند یا می بینند و حرف نمی زند در کنار  مرقد این بزرگوار ، دوشهید آرمیده اند که گویی  سالهاست فراموش شده اند . سنگ لوح یادبود این عزیزان در غمی از جنش فراموشی مردم و مسولان قرار گرفته است و این دوشهید بزرگوار که در این محل آرمیده اند  ، چنان ناپیدایند که من و امثال من که سالهاست  با دل و جان به  زیارت مرقد شریف سید محمد نقیب  (ع) می رویم  کمتر دیدیم این دو مزار که در درب  ورودی این بقعه شریف هستند کاش مسولان ما بجای تبلیغات و خودنمایی گاهی  هرچند کوچک گوشه چشمی   به این شهیدان آرمیده در این مکان داشته باشند  باور کنید شهید شهید است و خونش مقدس و نامش پایدار و یادش گرامی .دوستان بنیاد شهید یا اوقاف و امور خیریه و یا هر اداره و نهادی  دیگر جای بسی سوال دارد که مزار این دوشهید گلگون سالهاست به این صورت رها شده است  . همه میدانند شما دلسوزید و خدوم ،  ولی اینجا چرا در این سکوت سرد است با این همه خدمت و دلسوزی . بزرگوارن اینجا  مجمع النور است  چرا ندیده اید این مکان را .