بیش از 50 شب است که میادین شهرهای ما، فصلی تازه از تاریخ انقلاب اسلامی را ورق میزنند. آنچه در این شبهای پرالتهاب و در عین حال حماسی گذشت، تنها یک اجتماع برای خونخواهی «رهبر شهید» یا بیعت با «سومین رهبر انقلاب» نبود؛ بلکه این حضور استمراری، نمایشگاهی تمامعیار از بازگشت به «فرهنگ جبهه» و احیای مدیریت جهادی در دل بحران بود.
در شرایطی که دشمن با تهاجم رژیم صهیونیستی و آمریکا (جنگ رمضان) به خیال خود به دنبال ایجاد گسست بود، میادین شهر به ستادهای پشتیبانی جنگ تبدیل شدند. گروههای جهادی با برپایی مواکب فرهنگی و هنری، نهتنها فضای بصری شهر را با دوخت پرچمها و کتیبههای عزاداری دگرگون کردند، بلکه با ایجاد ایستگاههای پذیرایی و سرگرمی برای کودکان و نوجوانان، روحیه نشاط و امید را در جامعه زنده نگه داشتند. حضور معلمان و مدرسان حوزه در قالب خیمههای آگاهیبخشی، این اجتماعات را به «کلاس درس بصیرت» تبدیل کرد. در روزهایی که کلاسهای رسمی به دلیل شرایط جنگی به فضای مجازی منتقل شده، این مواکب با برپایی کلاسهای رفع اشکال حضوری، خلأ آموزشی را پر کردند و به شبهات فکری نسل جوان در میان هیاهوی جنگ پاسخ دادند.
به گزارش خبر و هنر خراسان جنوبی یکی از درخشانترین پیامدهای این حضور، شکستن سد میان مردم و مسئولان بود. میادین شهر شاهد پدیدهای نوین در مدیریت دولتی بودند؛ جایی که مدیران و مقامات ارشد، از اتاقهای دربسته به میان جمعیت آمدند. برپایی «میزهای خدمت» در کنار مواکب، سبب شد تا گرههای کور اداری که ماهها در پیچ و خم بروکراسی مانده بود، در چند دقیقه باز شود. این حضورِ گرهگشا، حس اعتماد را در میان مردم تقویت کرد و ثابت نمود که مدیریت انقلابی، حتی در میدان جنگ نیز از دغدغههای معیشتی و اداری مردم غافل نیست.
این اجتماعات 50 روزه، زندگی عادی را با آرمانخواهی پیوند زد. نه سرمای گزنده و نه طوفانهای موسمی، هیچکدام نتوانستند صفوف مردم را متزلزل کنند. نکته قابل تامل، جاری شدن مناسبتهای تقویمی در دل این اجتماعات بود. این روزها در «دهه کرامت»، حضور خدام رضوی و برگزاری روز دختر در میادین، رنگ و بویی از معنویت و شادی مؤمنانه به خود گرفته است. حتی حضور عروس و دامادهایی که آغاز زندگی مشترک خود را با تبرک به این میادین و تجدید میثاق با آرمانهای رهبر شهید گره میزنند، پیام روشنی به دشمن دارد: «در این خاک، زندگی و شهادت دو روی یک سکهاند و جریانی متوقفناشدنی دارند.»
شبهای حضور در میادین، تداعیگر «پشت جبهههای دفاع مقدس» است؛ جایی که خیرخواهی، امدادرسانی و ایثار حرف اول را میزد. این مدل از «حضور میدانی»، سرمایه اجتماعی عظیمی برای رهبری جدید و نیروهای مسلح فراهم کرد تا با اتکا به این پشتوانه مردمی، در برابر تجاوز بیگانگان بایستند. این میادین، فراتر از یک فضای فیزیکی، نماد اقتدار ملی و تبلور اراده ملتی است که زیر باران موشک و طوفان شبهه، مسیر خود را گم نکرده و همچنان پایکار نظام و ولایت ایستاده است.
نویسنده ،خبرنگار و سردبیر: ا .حسن پور
