آزمون بزرگ براي شواری شهری که جنوبش می خندد و شمالش گریه می کند !!

این روزها شواری پنجم شهر بيرجند که بیشترین طیف آن اصولگرا هستند به  کار مدیح، شهردار بیرجند پایان داد و  در آستانه انتخاب شهردار جدید است. شهرداری که با شهري مواجه خواهد شد که در آن توسعه و موازنه اجتماعی و منطقه اي رعایت نشده است. شهری که در ظاهر مرتب است ولی باطنی دگر دارد. شهری كه خدمات شهروندی در شمالش در تمام ادوار در کمرنگترین شکل ممکنه بوده اما در جنوبش گویا وضعیت متعادل تر است. شهری در شمالش فضاهای سبز يا تبديل به خيابان و جاده گشته و یا بلااستفاده مانده است و در جنوبش حداقل پارکها  و فضاي سبزش هنوز نفس می کشند. این روزها، شورای اصولگرا که  تا حدود زیادی راي خود را مدیون مردم شمال شهرش است، با شهرداريی مواجه است که چندین سال معاون اداری-مالی نداشته است و به همين دليل، پروژه هاي کوچک و بزرگ زیادی ازجمله پل موسی ابن جعفر، فرهنگسرای صیاد شیرازی و فضاهاي سبز مغفول مانده در شمال و گاها در جنوب شهر و مبلمان شهری مسکن مهر و مشکلات عدیده آن و طرح هایي  که هنوز اجرا نشده مثل زیر گذرهای  بلوار پیامبر اعظم بخصوص زیر گذر سپیده و جاده سلامتي كه به پايان نرسيده و آن هم كه فقط نصیب جنوب مرفه شهر شده است و مردمان شمال شهر، صرفا اسمش را می شنوند و آسفالت معابر شهر و صدها پروژه برجا مانده ديگر را در كارنامه خود دارد که نیازمند مدیریت مدبرانه و مالی زیرکانه است.
آیا این شورای نسبتا سیاسی و از طیف اصولگرا مانند انتخاب رییسش در انتخاب شهردار هم تدبیر خواهد داشت؟شهرداری که بتواند از پس مشکلات گفته شده بالا و تامین  مالي بیش از هشتصد نفر پرسنل خود برآيد. شهرداری كه بتواند دردوره خدمتش با سیستم دولت و دلتمردان براي آباداني شهرتحت امرش رابطه اي خوب برقرار کند. آزمون این شورا برای نفس های به شماره افتاده این شهر در تمام بخش های خدماتی – عمرانی و فرهنگی بسیار سخت است.  به طوري که انتخاب شهردار لایق و کارآمد، ميتواند محبوبیت اعضایش را افزايش دهد. به خصوص براي رياست شورا  و براي شوراي شهر، انتخاب مهره درست براي اين منصب، يا سکوی پرواز خواهد بود و يا نقطه پایانی براي شواری اصولگرايي که در دو راهی اعتدال و سياست ورزی گیر کرده است.