نارضایتی عام و ساختاری در آموزش و پرورش خراسان جنوبی؛ زنگ خطری برای آیندهسازان
این روزها در بسیاری از محافل استان، نام آموزش و پرورش خراسان جنوبی با انبوهی از نارضایتیها گره خورده است؛ از معلمان و کارمندان اداری گرفته تا دانشآموزان و والدین. اعتراض به نحوه خدمترسانی در مناطق خاص، گلایههای معیشتی، دغدغههای آموزشی و موارد بیشمار دیگر، همگی زنگ خطری برای این نهاد حیاتی به صدا درآورده است.
آموزش و پرورش، قلب تپنده آیندهسازی کشور است؛ جایگاهی که سرنوشت هزاران فرزند این مرزوبوم را رقم میزند تا در آینده، خدمتگزارانی شایسته برای ایران بزرگ باشند. اما آنچه امروز در خراسان جنوبی شاهد آن هستیم، فاصلهای عمیق میان این رسالت خطیر و عملکرد مدیریتی موجود است.
حواشی عجیب و غریب در آموزش و پرورش استان، فضایی مسموم ایجاد کرده است؛ فضایی که امر آموزش را به سمت خودکامگیهای سلیقهای سوق داده و نارضایتی ساختاری را از دانشآموز تا والدین، معلم و کارکنان رقم زده است. این بیاعتمادی عمومی، تنها گریبانگیر این نظام منسجم نخواهد ماند و تبعات گستردهای برای استان و کشور به همراه خواهد داشت.
به گواه منتقدان، ریشه این نارضایتیها به مدیریت ناموزون، بیبرنامه و در عین حال پوپولیستگرا در این سیستم بازمیگردد. مدیری که در رأس ضعیف عمل کند، حتی با بهترین کارکنان نیز نمیتواند موفق باشد و سرمایههای انسانی را به هدر خواهد داد.
آموزش و پرورش خراسان جنوبی در برههای تاریخی قرار دارد:
· از یک سو، نارضایتی نسبی مخاطبان از عملکرد سیستم.
· از سوی دیگر، سکوت مسئولان استانی در برابر این نارضایتی.
· و از سوی سوم، موقعیت خطیر کشور که هر روز بر بحرانهای این سیستم میافزاید.
نویسنده ،خبرنگار و سردبیر: ا .حسن پور
