شهرستان بشرویه این روزها میزبان موجی از مسافران نوروزی است که با ورود به «خانه کرباس»، ضرب المثل «سر و ته یک کرباس» را زمزمه می‌کنند.

 شهرستان بشرویه این روزها میزبان موجی از مسافران نوروزی است که با ورود به «خانه کرباس»، ضرب المثل «سر و ته یک کرباس» را زمزمه می‌کنند.

با تلاش میراث فرهنگی و آموزش نسل جوان، امروز پس از چهار دهه فراموشی، نساجی سنتی نه تنها جایگاه تاریخی خود را بازیافته، بلکه با جذب روزانه هزار گردشگر و فروش ۳۵ میلیارد ریالی، به نمادی از تلفیق اصالت و اقتصاد تبدیل شده است.

سیدامیر سلیمانی رباطی، مسئول میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی بشرویه در گفتگو با خبرنگاران با اشاره به پیشینه تاریخی کرباس بافی در این شهرستان گفت: قدیمی ترین سند مکتوب از شکوه پارچه بافی بشرویه به گفته‌های تیمور جهانگشا بر می‌گردد که ظرافت پارچه‌های این منطقه را حتی برتر از سمرقند توصیف کرد.

وی افزود: از سال ۱۳۹۴ با برگزاری دوره‌های آموزشی حوله بافی و انتقال دانش پیشکسوتان به جوانان، روند احیای این هنر آغاز شد.

به گفته وی در ایام نوروز امسال خانه تاریخی اسدی، معروف به خانه کرباس، به کانونی برای بازدید روزانه ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ گردشگر تبدیل شده است.

سلیمانی رباطی خاطرنشان کرد: بشرویه همواره به عنوان قطب کشت پنبه شناخته می‌شد و این مزیت، بستر احیای کرباس و برک را فراهم کرد. بسیاری از مسافران با دیدن ظرافت پارچه‌های دستباف، باور نمی‌کنند این محصولات حاصل دسترنج هنرمندان محلی است.

وی در پایان با اشاره به آمار قابل توجه فروش صنایع دستی در نوروز گفت: فروش ۳۵ میلیارد ریالی محصولات تنها بخشی از دستاوردهای احیای این هنر است.

به گفته وی کرباس بشرویه امروز نه تنها یادآور عصر تیموریان، که نماد پویایی اقتصادی و فرهنگی است.